Skip to main content

Sticks blijft ‘Grijnzen Naar De Goden’

09/06/2022
Beeld: Spectrum

Sticks is een man met een lange en duurzame carrière. Sinds het begin van dit millennium leerde het publiek hem kennen als één van de leden van de legendarische rapformatie Opgezwolle. Ook zijn solocarrière is na decennia nog steeds in bloei. Hij heeft vele mijlpalen behaald in zijn carrière, maar desondanks is zijn honger op veertigjarige leeftijd nog steeds niet gestild. Hij vindt steeds weer nieuwe manieren om zijn creativiteit te uiten en te distribueren. Zo organiseerde hij in 2019 een expositie rondom zijn album ‘Onrust’ in museum De Fundatie in Zwolle. Ditmaal is hij terug met nieuw werk: zijn fotoboek ‘Grijnzen Naar De Goden’ in samenwerking met uitgeverij Spectrum is sinds vandaag in de verkoop.

Wat is het idee achter je nieuwe fotoboek ‘Grijnzen Naar De Goden’?

‘Mijn kern ligt bij het schrijven van tekst en ik vind het leuk om te blijven spelen met de manier waarop ik mijn teksten aan de man breng. In het boek zie je foto’s van mijn teksten geschreven op een kladblok. Ik schrijf mijn teksten ook in mijn telefoon, maar ik merk dat ik het schrijven in een kladblok toch wat prettiger vind. Als ik het met pen schrijf en bijvoorbeeld kras, voel ik toch meer bij het schrijven dan in mijn telefoon. Ik zag van Nick Cave (Australische singer-songwriter/auteur) foto’s van zijn geschreven teksten, en dat wekte mijn interesse op een manier. Later zag ik het ook bij Eminem voorbijkomen. Niet dat hij een van mijn favoriete rappers is, maar ik vind het wel interessant om handgeschreven teksten van andere artiesten en auteurs te zien. Hetzelfde met Tupac. Daarom dacht ik: ‘misschien vinden mensen het tof om te zien hoe dat er bij mij uitziet’. Daarnaast staan er in het boek verschillende foto’s van studiomomenten tot aan optredens. Alle foto’s zijn van de afgelopen vijf jaar.’

Ben je visueel ingesteld?

Ja, de laatste tijd zeker. Ik zie bij de nummers die ik maak steeds vaker een videoclip voor me. Vaak is het een budgetkwestie om een clip te realiseren op de manier die ik voor ogen heb. Op dat moment moet ik het ook van goodwill hebben en partijen die mij steunen, omdat ze mijn shit tof vinden. Maar zoals ik eerder al zei: mijn kern ligt bij taal.

Je hebt je werk vaker op onorthodoxe wijze gedistribueerd. Wat drijft je daarin?

Elke keer stel ik de vraag: waar kan ik komen met tekst en hoe bereik ik die bestemming elke keer op een andere manier? Ik vind het tof om te beginnen met schrijven en vervolgens te kijken op welke manier mijn werk van de grond komt. Ik wil een mooi oeuvre achterlaten en dingen doen die ik voorheen niet voor mogelijk hield.

Na ruim twee decennia ben je nog steeds een relevant figuur in de scene. Wat is het geheim?

Ik denk dat het geen geheim, maar een gevoelskwestie is. Nooit voelde ik de behoefte om krampachtig mee te doen. Op het moment dat je gaat maken wat mensen verwachten, valt het vaak tegen. Ik denk dat, dat het recept is. Blijf jezelf uitdagen en blijf jezelf verassen. Als je hetgeen dat je hebt gemaakt leuk vindt, vinden anderen het misschien ook wel leuk. Mensen zijn ook teveel bezig met succes. Als je eraan proeft, wordt het verslavend. Je wil meer en tegelijkertijd wil je het over een zolang mogelijke periode uitsmeren. Toen ik zelf doorbrak, dacht ik dat ik de shit was. Ik dacht dat er nooit meer iets na mij ging komen. Toen dat later toch gebeurde, brak ik wel. Maar dat staat los van het plezier dat ik heb bij het maken van muziek. Dat is het belangrijkste.

Je schrijft tegenwoordig ook reclames. Ben je als artiest ook altijd bezig geweest met jouw marketing?

Ik heb wel het gevoel dat ik marketing snap. Het mooie van het schrijven van reclames is dat ik mijn naam er niet aan verbind. Dat geeft ook vrijheid tijdens het schrijven. Met Opgezwolle lieten we dingen juist links liggen omdat dat niet bij ons paste. Dat maakte ons toentertijd juist interessant. Wij wilden geen BN’ers worden. Het ging om hetgeen dat wij maakten. Je kunt het zien als een soort contramarketing. Het belangrijkste is om te weten wat wel bij je past en wat niet. Daarmee hebben we toch de Ziggo Dome uitverkocht. Ook zorgt het ervoor dat de responses altijd positief zijn. Mensen vertellen mij op straat dat een bepaald nummer veel met ze heeft gedaan. Tegelijkertijd hoef ik niet steeds met kinderen op de foto. Mensen vinden het gek dat ik niet bekend wil zijn omdat ik muziek maak. Maar dat past gewoon niet bij mij. Ik heb altijd willen doen wat werkt voor mij.

Grijnzen Naar De Goden is sinds vandaag hier te bestellen.

Leave a Reply